YAZ GELİRKEN UFAK BİR GÜNCELLEME

On beş gün aralıklarla yazdığımı fark etmek gerçekten üzücü. İlk olarak zaman algımın kötüye gittiğinin göstergesi. İkincisi de daha öncelikli olması gereken işlerin bloğun önüne geçtiğini ima etmesi. Şu aralar canımı sıkan tek şey bloğuma yazma düzenimi kaybetmiş olmam. Ama geri gelecek, inanıyorum.

Bu durumu bir kenara koyarsak, hayatım bir süredir tam anlamıyla yuvarlanıp gidiyor. Yaklaşık iki hafta önce ailemin yanına taşındım. Altı yıl aradan sonra ilk defa onlarla tüm bir yılı birlikte geçireceğim. Bunu buraya yazarken bu cümleyi çokça tekrarladığımı fark ettim. Demek ki kendime ya da bunun oluruna dair inanamadığım bir şeyler var. Hiç şüphem yok bu konuda. İlişkimizin sınırlarını koruyamayacağımıza dair öngörülerim var. Beni korkutuyor ama asi tavrımla höt höt konuşarak korkumu örtbas ediyorum, en azından şimdilik. Yine de ilişkimizi geliştirmeye dair bir fırsat olarak görüyorum önümdeki bu bir yılı. Sonuçta sonradan nerenin yolcusu olacağım belli değil.

Finallerimin bitmesine resmen 5 gün kaldı. İki dersimin final ödevini teslim ettikten sonra resmi olarak yüksek lisansımın birinci yılını bitirmiş olacağım. Söylerken hiç zorlanmıyorum çünkü bu yılın benden aldığı çok şey var. Yine de, birinci senemi bitireceğim cümlesi ağzımdan çıktıktan sonra kendimi nasıl bitirdiğimden bahsetmek istemiyorum. Buradan yüksek lisans düşünenlere sesleniyorum. Söylendiğinden daha zor, çok yıpratıcı ve lisans eğitimine hiç benzemeyen bir eğitim modeli bu yüksek lisans denen meret...

Finaller demişken bir alışkanlığımı hatırladım. Ne zaman ödevlerimden, sınavlarımdan, okumalarımdan kaçmak istesem bloğuma gelip yazardım. Mesela bu gece yarısına kadar bir final ödevi teslim etmem gerekiyor ve ben uzun bir aradan sonra yine buradayım. Ne güzel bir tesadüf. Hayatımın yoluna girdiğine dair bir işaret olarak okuyorum bu tesadüfü. Çünkü istediğim düzen bu benim. Regl dönemlerimde, ödev teslimlerimde, duygu fırtınası yaşadığımda soluğu burada almalıyım. Eskisi gibi, kendiliğinden gelişen huzurlu bir düzen bu bahsettiğim şey.

Huzurlu bir düzenin getirdiği en güzel beklentiler ise planlanmış seyahatler ve aksiyonlar. Şimdiden iki tane seyahat planım var. Sadece kafamda var ama olsun. Harekete geçmek için öncelikli işlerimi bitirip sonra seyahat girişimlerine zaman ayırayacağım. Bu yıl gezmekten çok, duralmaktan ve dinlenmekten yanayım. Fakat bu iki seyahatin de amaçları bu olduğu için heyecanımı gizleyemiyorum. Kesinleşince, yazıları da gelir zaten bloğa. Öte yandan uzun zamandır seyahat yazısı yazmadığım için kendimi körelmiş hissediyorum. Sanırım yazma heyecanım şimdiden alevlendi.

Bir yaz daha geldi. Mayısın son günü. Sıcaklardan şikayet etmeye daha başlamadık. Dün yağmurdan ıslanırken, bugün gece yürüyüşünde havanın sıcaklığıyla mest olduk. Her yaz geldiğinde olduğu gibi, yine sevinçle karşıladım bu yazı. Nedenini fazla sorgulamadan, yaz mevsimini sevdiğimi itiraf ediyorum. Bahar mevsimleri favorim olsa da, yaz mevsiminin bende uyandırdığı hisler bambaşka. Hep umut dolu, tazeliğe ve sevince kucak açan bir yanı var. Pişmanlık çoktan geride kalmış, sanki yeniyıl havası var. O yüzden, yaza merhaba demek ne kadar klişe olsa da, bana cuk oturan bir söz.

Yorumlar

  1. 50 yaşında blog yazma hevesine düşmüş biri olarak, henüz bir yıllık blog yazarlığı hayatımda ciddi varlık gösteremedim.
    sizin durumunuz çok daha iyi.. benim bir yıllık kariyerimde henüz 14 yazım olmuş.. onlarda kopuk kopuk.. 1 ay 3 tane , sonra 2 ay hiç yok, 5 ay sonra bitane.. vb..
    ama inat ettim sürdüreceğim bloğumu.. bir yazma garibanı olarak :)

    başarılar kolay gelsin...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ciddi varlık gösterme gayemiz ortak ama ciddiyet tanımımız farklı olabilir. Bana kalırsa ilk yıl en zorudur. Bana göre 14 yazı son derece ciddi bir rakam ama ciddiye alınması gereken bir şey varsa, o da sizin bunu azminiz olmalı. :) Tebrik ederim ve bu azminizin devamını dilerim. Güzel temennileriniz içinse ayrıca teşekkür ederim. :) Sevgiler!

      Sil
  2. Geri dönüşler zordur bir süre ayrı yaşadıktan sonra. Umarım çabuk uyum sağlarsınız tekrar birlikte yaşamaya. Fikren tam hazır olmadığınız hissediliyor, zaten belirtmişsiniz de. Hayatımızın bir eğrisi vardır, inişli çıkışlı. O tüm bu salınımlar zaman gelir doğrusallığa bırakır yerini ta ki yeni bir osilosyona kadar. Seyahat yazıları okumayı severim, kendi adıma bekliyor olacağım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu geri dönüşün son durak olmadığı beni bir nebze rahatlatıyor açıkçası. Bu da bir salınım, dediğiniz gibi. Burada da bir süre sabit harekette kalsam da, başka bir salınımın gelmesini dört gözle bekliyorum. Şimdilik tecrübe gözüyle bakıp kendimi avutuyorum.
      Bir ay sonra gelecek o seyahat yazılarının ilki. Umarım beklentinizi karşılar. Yorumunuz için çok teşekkür ederim. :)

      Sil

Yorum Gönder