Mola Bitti, Merhaba Hayat!

İzmir kağıt müzesi

Kaldığım yerden devam ederken hiç bu kadar "aslında kaldığım nokta bu değildi" hissi yaşamamıştım sanırım. Aslında şu anda neler hissettiğimi sözcüklere dökmek o kadar zor ki, doğru düzgün becerebileceğimden hiç emin değilim. Yine de çabalamak istiyorum. Çünkü bu yazıyı yazmaktan son iki gündür kaçınıyorum.

Biraz laf salatası yapacağım kendimden bahsederek. O yüzden merakla okuyacak olanlara sıkılma uyarısı vermek istiyorum baştan. Nereden başlasam? Hım. Şu ilk paragraftan başlayabilirim mesela. Neden böyle hissettiğimden yani. 6 Haziran Pazartesi günü bloğa Biraz Mola: Merhaba Avrupa yazısını telefonumdan öyle alelade yazmıştım ki, sanki bu başlığı atarken hayatıma mola vereceğimi bir ay öncesinden biliyordum. Bunun tereddüdünü hiç yaşamadım, hatta ve hatta şu anda bunu önceden biliyor olmama da şaşırıyorum. Fakat mayıs sonu ve haziranın ilk haftası derslerim o kadar yoğundu ki, içimdekileri bir yere dökmeyi aklımın ucundan geçirmiyordum. Ve üstüne üstlük bunu normal karşılıyordum. Oysa benim için bu biraz garip. İçimi dökmezsem ölecek gibi hissedeceğim bir bünyem var. Bu hissi şu anda bu cümleleri kurarken daha iyi anlıyorum. Ama bundan da önce, geçtiğimiz hafta yaşadıklarım bu konudaki farkındalığımı arttırdı. O konuya ise birazdan geleceğim.

Kendimi ifade ederken zorlanmasam da, anlaşılma konusunda aynı şeyleri söyleyemeyeceğim sanırım. Mesela bu molanın sonunda hayatıma kaldığım yerden devam edeceğimi sanıyordum. Öyle olmadı. İstanbul'a ve gerçekliğe döndükten sonraki iki gün kendime gelemedim. Ama ne mekan algımdan dolayı, ne de yorgun düşen vücudumdan dolayı... Gerçekten de sadece bir haftada değişen bakış açımdan, hayallerimden, doğrularımdan ve gerçeklerimden dolayı bu. Sanki bunların hepsi bir jetlag yaşamıştı ve bunun için ya uykusuz birkaç gün geçirecektim ya da sürekli uyuyacaktım. Eve geldiğimde evin kalabalık olması nedeniyle ikinci seçeneği seçtim. Ve uyudum. Hiç bitmeyecekmiş gibi uyudum. Sonsuzluğa dalmıştım sanki...

Ve şimdi uyandım. Zihnim o kadar berrak ki, beni korkutmaya başlaması an meselesi. Aklıma gelen her fikri gerçekleştirebilme yetisine sahipmiş gibi hissediyorum. Yarına kadar sonsuz vaktim varmış ve ne yapacağımı belirledikten sonra o işe başlayıp bitirmenin an meselesi olduğunu biliyor gibiyim. Bu doğru olabilir mi? Fantastik bir dünyadan fırlamış gibiyim.

Hayatıma hiç kalmadığım bir noktadan devam ediyorum. Bu noktada en son dört yıl önce durmuştum. Beni dört yıl boyunca iyi idare ettiğini düşünüyorum. Şu anda karar verme ve alınan karara uyma anı. Kararın ne olduğu önemli değil. Sadece kendimi nerede görmek istediğimi hayal etmeliyim. Gerisi ise zaten gelecek. Bunu biliyorum.

Bu şekilde anlaması zor ama yazması çok kolay sözler sarf ettiğime bakmayın. Aslında her şeyin gizemi o tatilde değildi. Bu yıl başarılı bir sene geçirdim. Çelınclar sayesinde de istediğimde neleri yapabileceğimi gördüm. İnsanlara tahammül etmezsem hangi sonuçların ortaya çıkabileceğini anladım. Değer verdiğim insanların gözündeki değerimi tartma fırsatı elde ettim. Çok şey öğrendim. Artık uygulama vakti. İçinde yaşadığım anı değerlendirme vakti.

Ayrıca tatilim hiç olmadığı kadar değişikti. Avrupa'nın Almanyasını ve Vartolu'nun yanında bir hafta deneyimini tattım. Vartolu'yu hatırlayan? Hani geçen yaz iş bulmamı sağlayan ve bu yıl Erasmus için Almanya'ya giden dostum. Kendisi insanlığın son evresindeki bir yaratık. Gönlümü açtığımda içinden canavar çıkmadığını gösteren yegane insan. Ayrıca tüm seyahat boyunca Samsunlu bir arkadaşım da eşlik etti bana. Daha doğrusu birbirimize eşlik ettik ve bir noktaya kadar ruh eşim olduğunu düşündüm. Bu tatilde iki uyumlu ve düşünceli insanla hayatımın tatiline çıktım. Bir nevi iç yolculuk, bir nevi Batı'nın Doğusunu keşifti benim için. Hiçbir beklentim yoktu ama olsaydı bile tüm beklentilerimin üstüne çıkacak bir tatildi. Ne kadar anlatsam az, ne kadar çabalasam yok görünecek bu uğraş ama yine de elimden geldiğince paylaşmak istiyorum. Umarım becerebilirim.

Şimdilik hoşça kalın! Ve keyifli bir yaza da selamlar!


Yorumlar

  1. Snaoe'lerinden tatilini takip ettim Riroro. Güzel yerler gördün. Güzel de şeyler öğrenmişsin sanırım. Umarım hayatından yapacağın güzel değişikliklerin öncüsü olur bu tatil. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Umarım öyle olur. :) Çok teşekkür ederim Lazy. :)

      Sil
  2. Hayatı yaşama şekline bayılıyorum!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu yorumun beni o kadar gülümsetti ki. Oysa sadece algılayışım farklı olsa gerek, yooksa herkesin yaşadığı şeyler olabilir. :)

      Sil

Yorum Gönder