NEDEN "ROROMİYA"?

Aslında bloğun kendisi ile ilgili konuşma yapmayı yıl dönümüne saklıyordum. Ancak hazır finallere çalışmaktan kaçmak için bahane ararken sevgili Sulu Sepken' de böyle bir istek geldi, o halde neden bekleyeyim? Hem de yıl dönümü, doğum günü, "şeyin" günü gibi özel günlere önem vermediğimi iddia ederken... Doğru zamanı belirleyen biziz nihayetinde.

Neden Roromiya? Neden Riri? Neden Riri'nin Rorosu? Tanıyan tanır Ririchi'yi aslında. Kendisi HF sitesinin zıpçıktı editörüdür. Benim kendisi ile tanışmam ise wattpad adlı site aracılığı ile oldu. Orada hikayeler yazardı ve ben de onu hikayeleriyle üç yıl önce mart ayında tanıdım. Genelde orta okul ve lise gençlerinin yoğunlukta olduğu bu sitede belli bir yazın seviyesinin üzerindeki hikayeleri okumayı seviyordum o zamanlar. Onun hikayelerine yorum yazdıkça -sanırım- biraz dikkatini çektim ve bir gece bana "neden sen de hikaye yazmıyorsun?" diye mesaj attı Ririchi. Genelde herkesin bir-iki hikaye denemesi vardı ama ben deneme ya da şiir yazmaktan başka hiçbir türde bir şey yazmamıştım o zamana kadar. Onun bu mesajıyla tanıştık ve sonrasında gündüzün ardından gelen her gece konuşmaya devam ettik. Artık ne gündüzler, ne de geceler yetiyordu. Konuşmadığımız konu kalmıyordu ve çok kısa bir sürenin ardından birbirimizin en zayıf anlarını paylaştık. Kimseye söylemek istemediğimiz ve hayatta bizi güçlü kılan o en zayıf anlarımızı söyledik. O zamandan beri kimseye de söyleyemedim zaten. O anları anlatmak, tekrardan yaşamak demek oluyor bir yerde ve artık herkesin de anlayabileceğini sanmıyorum. Biraz umutsuz gelebilir kulağa, ancak ben de artık umutlu biri değilim zaten.

O günün ardından sanki yıllardır dostummuş gibi olan biri vardı artık hayatımda. Yeni tanıştığım ama ciğerimi bilen ve benim de yüreğini bildiğim biri. Günler, aylar geçti. Bu kadar yakın olduktan sonra tanışmak için bir heyecan doğdu. Tanışma meselesinden önce bir kırılma noktası yaşandı. Hani o en zayıf noktamızı anlattığımız zaman var ya, o an kadar önemli olan bir ikinci andı bu da. Çünkü benim kimlik karmaşası yaşadığım bir dönemde, düşüncelerim ile verdiğim görüntünün çatıştığı bir noktada ona neye benzediğimi söyledim. Yani beni düşüncelerim, hayallerim, hedeflerim, planlarım ile bilen birine, aslında göründüğüm halimi anlattım. Bana verdiği cevap, sanırım ilk defa kendimi kabul etmemi sağladı. Hatta o gün, kendime ait bir özgüven inşasına başladığımı anlıyorum şu anda. Benim için önemliydi bu, belki o bilmez. Ancak hâla çok önemlidir o cevap.

Yaz geldi ve biz tanıştık. Bir gecede var olan biz, bir mevsimde birbirimizi tanıdık ve ikinci mevsimde yüz yüze görüştük. Ama yıllardır görüşüyor gibiydik ilk tanışmamızda. Bu süreçte bana HF'de editör olmaya çalıştığından bahsetti ve çat pat bir ingilizcem olduğunu öğrenince benim de ekipte olmamı istedi. Her şey göz açıp kapayıncaya kadar gerçekleşti ve ben mayıs ayında ekipteydim. Şu anda da tutunmaya çalışıyorum ekibe. Eskisi kadar vakit ayıramıyorum. Ama hayatıma, özgüven inşama ve beni Roromiya yapmasına değin birçok şeyi bu ekibe borçluyum. Sanırım yazının esas konusu burada başlıyor. Ekip için gerekli olan bir isme ihtiyacım vardı ve o zamana kadar takma isim hiç kullanmadığım için hemen Riri'ye sordum. Bana aklında bir isim olduğunu ama sevmezsem söylememi istedi. "Roromiya nasıl?" dedi. Kabul, en başta çok romantik buldum ama zamanla çok sevdim. Bir kere Riri'den gelmişti. İkincisi anlam olarak en sevdiği animedeki en yakın iki dostun adıydı bu. Yani onun için çok özeldi ve bana bu ismi kullanmayı teklif edebildiğine göre beni de özel görüyordu. Ben de onu aynı şekilde görmeseydim, belki ismi kabul etmemeyi düşünürdüm ama bir an bile tereddüt etmeden bu ismi aldım. Şu anda ise kendimi başka hiçbir isimle özdeşleştiremiyorum. Benden sadece bir Roromiya olurmuş.

İşte her şey bu şekilde. Daha sonrasında neler oldu peki? Her hikaye gibi mutlu andan sonrası biraz karışık. Ha bu arada, bizi bir arada tutan şeylerden biri bence benim hikaye yazmaya başlamam olmuş olabilir. Hikayelerimiz hakkında çok sık konuşurduk ve birbirimizin en dürüst okuyucuları olduk. O hep yazdı, ben ise bir dönem hikaye yazdım sadece. Şu anda ise blogtan başka hiçbir yerde, hiçbir şey yazmıyorum. Ancak hikaye yazmanın beni ne kadar mutlu ettiğini çok net hatırlıyorum. Şimdi düşünüyorum da, hayatımın en mutlu anları o dönemdi. Özellikle üniversiteye girdiğimden beri... Ara sıra hâla o ilk ve son hikayemi okurum. Yarım bıraktığım hikayemi... Belki günün birinde tamamlarım. Fakat o an, muhtemelen Ririmi tekrar bulduğum an olur. Mutluluk insana çok güzel şeyler yaptırıyor kanımca. Çok güzel düşünmesini sağlıyor en basitinden. Fakat tekrardan yeni bir Riri bulmak, yukarıda söylediğim gibi o zayıf anları yeniden yaşamak demek benim için. Bununla beraber, artık herkesin anlayamayacağını düşünmem ise bir o kadar kuvvetli bir etken.

Her şeye rağmen, bu bloğun kurulma amacı bu. Bir Riri bulmak değil, eski Riri'yi bulmak değil; benim Ririmi bulmak. Çünkü bu Roro, bir Riri ile doğdu ve yalnız başına yola devam ederken hala zorlanıyor. Tökezleyip durması öyle bir hâl alıyor ki, yola devam etmemek daha kolay görünüyor bazen. Kolay olanı mı seçmeli mi, yoksa meydan okumalara devam mı etmeli? İleride göreceğiz artık.


Yorumlar

  1. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Okudum ve yeni anladım. :) Ama o sorunun cevabının benim bildiğim kadarı da bu yazıda. Gerisini ise ben de tam bilmiyorum.

      Sil
  2. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  3. Roromiya, seni çok seviyorum çünkü sen acıların olsa bile, bunları kendine yük yapmıyorsun. Çoğu insanın yaptığı gibi, acılarını kuşanmak yerine alçakgönüllülükle cebinde saklıyorsun onları. Sen güçlüsün. Bu yüzden de, ne kadar tökezlersen tökezle, ne kadar çok engele takılırsan takıl, ayağa kalkıp yoluna devam edeceğine olan inancım tam.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O kadar samimisin ki, söylediklerine olan inancını çok iyi görebiliyorum. Öyle olduğumu ise ilk defa duyuyorum. Bu konuda hiç düşünmemiştim bile. Şu anda bu gururumu okşamadı desem, yalan olur. O yüzden çok teşekkür ederim. Umarım gerçekten de öyleyimdir. Ve bunu senin gibi güçlü birinden duymak daha da onur verici bir his. Bana inandığın için teşekkür ederim Alice.

      Sil
  4. Aslında benim de çok merak ettiğim bir konuydu bu. Yazında kendime ait bir şeyler gördüm açıkçası aynı zamanda da kendine ait burukluğu var yazının. (ama kötü bir şey değil bu.)
    Alice'e katılıyorum. Gerçekten güçlü birisin ve belki de farkında olmasan da benim düşünce yapımı da çok değiştirdin. Şu an ne yazdığımın pek farkında da değilim zira kafam pek yerinde değil.. Mailini okudum ama şu an cevap yazamıyorum sanırım ne yazacağımı bulamıyorum çok ayıp oluyor ama kafamı toplayamıyorum ben yakın zaman da cevap yazacağım kusura bakma.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne kusuru, ne ayıbı... Hiç önemli değil, ne zaman istersen o zaman yazabilirsin. Dert etme sakın bunları. Ayrıca yazıyı yazarken de biraz içim buruktu, bunu yanıstmış olmalıyım sanırım. Hayatıma dokunan her insanın bana bir şekilde etkisi vardır diye düşünüyorum, demek ben de senin hayatına dokunmuşum. Umarım güzel olmuştur. :)

      Sil
  5. Roro-san bir süre buralarda yoktum. Daha yeni uğrayabildim. Seni de görmeden gitmeyeyim dedim. İyi ki uğramışım. Bugün senin hakkında yeni bir şey daha öğrendim. Bir insan hakkında bir şeyler öğrenmek en büyük zevkim. İnsanları tanımayı onlarla dertleşmeyi seviyorum. Samimi yazıların için teşekkür ederim. Yazını okurken nedense içim acıdı. Belki şu sıralar dertli olup yazında kendimi hatırladığım için olabilir. Bana güçlü olduğumu söylerler. Bence sen de güçlüsün. Ne olursa olsun hayatına devam edebilirsin. Sana inancım tam. Hiç görmeden izlediğim insanlar içerisinde en samimi bulduklarımdan birisi. Umarım hep böyle kalırsın. Umarım hayat sana iyisiyle kötüsüyle ne olursa olsun hep güzel gelir. Kötü şeyler de olsa dert etme. Her olan şey bir amaç uğrunadır. Hepsinden bir şey öğreniriz. Vaktim olsaydı daha yazardım ama maalesef yok. Dilerim Riri'ni bulursun. Destek istersen olabilirim ^^ En azından bir yorum yapıp yalnız olmadığını düşündürebilirim bir an da olsa. Roro hakkında daha çok şey öğrenmek dileğiyle şimdilik burada noktalıyorum. Sağlıcakla kal Roro-san ^^

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim. Böyle yorumları okuyunca daha çok bağlanıyorum buraya ve keşke hayatım buradan ibaret olsaydı diyorum bazen. Ancak gerçek hayatta yaşadıklarımın etkilerini buraya yansıttığım için aslında bir araya gelebiliyoruz. Dolayısıyla yaşadığımız her şey bir anlam kazanıyor bu noktada. Kendi Riri'ni bulduğunu düşünüyorum senin adına. Umarım birlikte çok güzel anlar yaşarsınız, şahsen şimdiden öyle olduğunu görüyorum. :) Ve gerçekten de "her olan şey bir amaç uğruna". Seninle tanışmış olmam, bu yazıyı yazmam ve bu bloğu tutuyor olmam... Hepsine bu bağ ile bağlandım. Sen de kendine çok iyi bak ve sağlıcakla kal. Daha sonra tekrar görüşmek üzere. :)

      Sil
  6. Çok güzel anlatmışsın. Ben sana daha önce sormuştum bana whatsapptan anlatmıştın ama burada daha ayrıntılı yazmışsın. :) Bu arada HF sitesi ne merak ettim bak. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet sana anlatmıştım. :) HF sitesi; yaoi, yuri, shounen-ai ve shoujo-ai mangaları ve animeleri türkçeye çeviren bir site. Hatta sana linkini vereyim, daha anlaşılır olur belki. :) http://heterophobiafansub.com/

      Sil
  7. Bu yazını yeni gördüğüm halde neden bu kadar geç kalmişim diye kendime kızmaktan geri kalmadım :( çok güzel bir soruya açıklık getirmişsin. Bende senin bu isimle özdeşleştiğini düşünüyorum ve farkınında bu olduğunu düşünüyorum. İnşallah Sana ait bir Riri'n hayırlı zamanda hayırlısıyla olur. 💕😄 Bide Son yazımda sen varsın haberin olsun 😄

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amiiiin, çok teşekkür ederim. :) Yazınıza zaten hayran kaldım, kendimi yeniden tanımamı sağladınız. Size ne kadar teşekkür etsem az. Yüreğinize sağlık. :)

      Sil
  8. Annesinin prensesi bloğundan duydum geldim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hoşgeldiniz. Umarım buraları seversiniz. :)

      Sil
  9. Mən də Özləmin yazısından tanıdım sizi. Çox merak etdim. Gəldim. Və yaxşı ki, gəldim. Tez-tez ziyarətinizə gələrəm artıq :) Sevgilər.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim. İyi ki geldiniz, tanışmış olduk böylece. :) Sevgiler benden.

      Sil

Yorum Gönder