Challenge #6'nın Sonucu: Şişman Bir Ruh Diyet Yapamaz

Cenazeme hoş geldiniz.

Her çelıncın sonuna yaklaşırken endişeli hissetmeme dur demek istiyorum. Özellikle moralman pek iyi olamadığım şu günlerde keyfimi getirmesini umduğum bireysel bir protesto yapmak yerine, kendimi başka oyalanmalarla mutlu edebileceğimi sanmış olmam; gerçekten de mantıksızdı. Neyse ki bunu da altıncı çelıncımda öğrenmiş oldum. Böyle azap çekmek yerine kendime karşı dürüst olabilirim artık.

Hadi dürüst olayım bir kez daha. Dürüst... olayım... Dür...

Saplantımın hastanelik boyutuna ulaşmadığım ama takıntının sınırlarına çoktan ulaştığım aşikâr. Ancak bu şekilde yaşama ayak uyduruyor ve bundan haz alıyor oluşum beni tatmin ediyor. Peki öyleyse bu kaçışların adına çelınc deyip kendime bir şeyler kanıtlamaya çalışıyor olmama ne demeli? Neden çelınc yapıyorum? Size bir şeyler kanıtlamak için mi? Size, yani hayatımda hiç görmediğim ve yalan ya da doğru söylediğime hüküm verseniz bile hayatıma doğrudan hiçbir etkisi olmayacak kişilere? Öyleyse eğri oturup doğru konuşalım. Bu çelıncları kendime bir şeyi kanıtlamak için yapıyorum. O da kanıtlanınca mutlu olunacak bir şey değil açıkçası. "Ha kanıtladın, ne geçti eline şimdi?" diyebileceğiniz türde bir cevabı var. O yüzden sizi her ne kadar alakadar etmese de, ben kendi kendime yetebildiğimi görmek istiyorum. Kendimi daha çok geliştirmek ve irade sahibi olduğuma inanmak istiyorum. İşte tam da bu yüzden yalan söylemeden içimden ne geliyorsa onu yazıyorum. 

Bunları -nedense- söyledikten sonra artık sonuçlara geçebiliriz. bu çelıncın genelini büyük bir başarısızlık olarak nitelendirebiliriz. Yine de bu tarz bir çelıncı yani "battle of challenges" adını verebileceğimiz türde bir çelıncı tekrarlamayı çok isterim. O zamana kadar kendimi Rocky gibi eğitmek istiyorum. Böylece kendimle baş başa kalabilir ve insanlardan uzak durduğum müddetçe akıl sağlığımı koruyabilirim. Neden bilmiyorum ama insanlarla bu kadar bağlantılı bir alanda okurken onlardan nefret edebiliyorum. Metroya binmek hayat tarzım olurken neden metrodaki insanlardan nefret ediyorum...?

Kısa kesip başlayan vizelerimle baş başa kalmadan önce size bu çelıncın nasıl bir hayal kırıklığına uğradığını haber vermek istiyorum. İlk olarak yoga egzersizi mi? Yurtta mı? İmkansızlıklar dünyasına hoş geldiniz! Öyle bir şeyin mümkün olmayacağını bildiğim halde bunu göze almıştım. Ancak elde ettiğim bu duruma hiç şaşırmadım. Ancak yogaya gerçekten başlamak istiyorum. Ne yazık ki bunu yurtta kaldığım süre boyunca gerçekleştiremeyeceğim için tatil dönemine üzülerek erteliyorum. Oysa okul zamanında insanın egzersiz yapmaya daha çok ihtiyacı oluyor. Yine de el mahkum...

Yoga egzersizini bir kenara koyarsak manga çelıncı işi de pek iyi gitmedi. Beş bölümden fazla çeviremedim. üç gün ısrarlı bir şekilde kendimi çeviri işine adadıktan sonra okuma grubu ve dersler ile büyük bir sekteye uğrayan çeviri de hayal kırıklığından başka bir şey olmadı nihayetinde. Bunları yazmak yerine yerin dibine girmeyi tercih ederim.

Son olarak, tek başardığım konu her gün 40 dakika kitap okumak oldu. Böylece Goriot Baba'yı ikinci defa bitirmiş oldum.. Okuma grubumuz için bu hafta bu kitabı her gün 40 dakika hatta bazen 1 saat okuyup hem çok keyif aldım hem de tüm o ağdalı diline rağmen bir sonraki sayfada ne olacağını öğrenmek için sabırsızlanıp durdum. Sanırım bu şekilde başarısızlıkla sonuçlanan bir çelıncın bile bana tekrardan tattırdığı güzel şeyler oldu. Hatta bu madde konusunda kendi kendime bir karar aldım ve her gün yapmaya çalışacağıma dair kendime söz verdim. Alışkanlık oluşturma konusunda umut verici olduğunu düşünüyorum.

Yerin dibine girip çıktıktan sonra yazıya burada bir nokta koyuyorum. Konuşmak istediğim çok şey olsa da bir sonraki yazıya saklamayı tercih ediyorum. Belki daha yalnız ve kahve kokan bir ortamda...

Görüşmek üzere.


Yorumlar

  1. En azından kitap çelıncı güzel gitmiş ya ben de yapcam bak kitapla ilgili bi çelınç, ihmal ediyorum bu sıralar belki toparlar beni.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tek tesellim o oldu cidden. En temizi kitap çelıncı, her yerde yapılabiliyor. :)

      Sil
  2. Sende kendimi gördüm gibi bir şey oldu yine Roromiya-san. Çelıncın tamamen başarısız olmaması iyi bir şey. Ben senin çelınçlarına baktıkta çelınç yapmak istiyorum. Hatta bugünden itibaren bir tanesine başladım bile :D Diğer çelınçlarını da merakla bekliyorum :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. "Başladım" dediğim anda hemen bloğuna baktım ve yepyeni bir çelıncın kokusuyla kendimden geçtim. Sizinkiler benimkilere oranla daha eğlenceli olmuş ama tüm fikirlere açık olduğu için her ikisi de hoşuma gitti. Umarım çok keyif alırsınız. :) Ayrıca birilerini özendirdiğim için çok mutlu oldum.

      Sil

Yorum Gönder